วิเคราะห์บทความ

เรื่อง เทคโนโลยีการศึกษากับครูไทยในศตวรรษที่ 21

ปัจจุบันสังคมของเราได้ก้าวเข้าสู่สังคมดิจิทัล จึงควรที่จะต้องมีการปรับวัตถุประสงค์ของการผลิตและพัฒนาครูโดยมุ่งเน้นให้ครูสามารถออกแบบการเรียนรู้ จัดการเรียนรู้ และประเมินผลการเรียนรู้ที่สอดคล้องกับลักษณะของผู้เรียนที่เปลี่ยนแปลงไป โดยครูจะต้องสามารถปรับตัวให้เท่าทันกับเทคโนโลยีสมัยใหม่ด้วย เพื่อที่จะสามารถเข้าถึงผู้เรียนได้ แต่หากอยากให้ผู้เรียนได้พัฒนาอย่างเต็มที่ผู้เป็นครูในศตวรรษที่ 21 จะต้องไม่เป็นผู้ที่สอนหรือผู้ถ่ายทอดความรู้โดยตรงแก่ผู้เรียน แต่จะต้องให้ผู้เรียนได้คิดวิเคราะห์ในการทำงาน แก้ปัญหา หรือสร้างสรรค์ผลงานด้วยตัวเองได้ จึงจะถือว่าเป็นการเรียนการสอนแบบได้ผลและเต็มประสิทธิภาพ คุณครูจะต้องประยุกต์ความรู้ของตนเองเข้ากับเทคโนโลยีในปัจจุบันให้เกิดประโยชน์มากที่สุด

 กระทรวงศึกษาธิการได้เล็งเห็นความสำคัญของการนำเทคโนโลยีสารสนเทศ

และการสื่อสารมาใช้เป็นเครื่องมือสำคัญและเป็นประโยชน์ต่อการยกระดับคุณภาพการศึกษา ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการเรียนการสอนและพัฒนาครูได้อย่างรวดเร็ว รวมทั้งยังช่วยแก้ปัญหาการขาดแคลนครูตลอดจนลดความไม่เท่าเทียมทางการศึกษาในโรงเรียนที่ห่างไกลอีกด้วย

ปัจจุบันกระทรวงศึกษาธิการ (2556) ได้มีแนวทางในการพัฒนา ICT เพื่อการศึกษา ดังนี้

1.การจัดหาระบบคอมพิวเตอร์และอุปกรณ์เพื่อการเรียนการสอนของสถานศึกษา

2.การพัฒนาโครงข่ายโทรคมนาคมเพื่อการศึกษาขั้นพื้นฐาน

3.การพัฒนาสื่ออิเล็กทรอนิกส์

เมื่อสังคมโลกเปลี่ยนไป ผู้เรียนไม่ได้เรียนรู้จากโรงเรียนเพียงแห่งเดียว แต่สามารถเรียนรู้ได้จากแหล่งเรียนรู้ภายนอกที่เป็นสังคมรอบตัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งจาก

อินเทอร์เน็ต การเข้าถึงความรู้ได้โดยง่ายทำให้ความรู้เดิมของนักเรียนของนักเรียนแต่ละคนค่อนข้างแตกต่างกันเพราะนักเรียนสามารถค้นหาความรู้ได้ด้วยตัวเขาเอง

อยู่ที่ใครจะกระตือรือร้นในการแสวงหามากกว่ากัน เมื่อเป็นเช่นนี้ครูควรตรวจสอบความรู้เดิมของนักเรียนแต่ละคนและพยายามแก้ไขความรู้ที่ผิด เพื่อความรู้ผิดๆ จะได้ไม่ติดตัวเขาไป

ในศตวรรษที่ 21 ครูเปลี่ยนบทบาทจากผู้ถ่ายทอดมาเป็นผู้แนะนำหรือที่ปรึกษา ออกแบบระบบการสอนให้ผู้เรียนได้ลงมือปฏิบัติจริงเพื่อส่งเสริมให้นักเรียนแสวงหาความรู้ด้วยตนเอง ส่งเสริมให้ผู้เรียนเรียนรู้ร่วมกัน มีความสามารถในการสื่อสารและถ่ายทอดความรู้ได้เอง และการพัฒนาตนเองของครูต้องอาศัยความตระหนักและความร่วมมือจากทุกภาคส่วน รวมถึงการเปิดใจรับสิ่งใหม่และการปรับตัวของครู เทคโนโลยีเป็นเครื่องมือสำคัญในการพัฒนาความรู้ความสามารถของครู รวมถึงใช้เพื่ออำนวยความสะดวกและเพิ่มประสิทธิภาพการเรียนการสอนได้เป็นอย่างดี ดังนั้น ทักษะด้านการใช้เทคโนโลยีของครูจึงเป็นสิ่งสำคัญที่ครูจะละเลยไม่ได้

         

วิเคราะห์บทความครั้งที่ ๒

W e l c o m e T o

⇒วิเคราะห์บทความ⇐

เทคโนโลยีกับการเรียนรู้ตลอดชีวิตของครู

         🌱ปัจจุบันในโลกของเราได้เปลี่ยนแปลงสิ่งต่าง ๆไปอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะด้านเทคโนโลยีและการสื่อสารส่งผลให้สังคมเปลี่ยนไปกลายเป็นสังคมยุคดิจิทัลอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เพราะในโลกของดิจิทัลนั้นมีข้อมูลแหล่งการเรียนรู้ต่าง ๆมากมายที่สามารถเข้าไปศึกษาหาความรู้ในเรื่องที่เราไม่เข้าใจได้โดยที่ไม่ต้องเดินทางไปไกลถึงต่างประเทศก็สามารถเรียนรู้ได้ด้วยตนเอง ประหยัดค่าใช้จ่าย อีกทั้งยังทำให้รู้สึกอยากเรียนรู้และศึกษาความรู้ใหม่ ๆได้ทางอินเทอร์เน็ต ด้วยเหตุนี้จึงจำเป็นที่บุคคลต้องมีทักษะการศึกษาตลอดชีวิต เพื่อให้ทันต่อความเปลี่ยนแปลงในยุคของดิจิทัล

          🍀ประเทศไทยได้ให้ความสำคัญกับการเรียนรู้ตลอดชีวิตจากแผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.๒๕๖๐  - ๒๕๗๙ “ คนไทยทุกคนได้รับการศึกษาและการเรียนรู้ตลอดชีวิตอย่างมีคุณภาพ ดำรงชีวิตอย่างเป็นสุข สอดคล้องกับหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง และการเปลี่ยนแปลงของโลกศตวรรษที่ ๒๑”

เพื่อให้คนไทยได้รับการศึกษาที่มีคุณภาพสูงตามมาตรฐานสากลและสามารถเรียนรู้ด้วยตนเองอย่างต่อเนื่อง การจะพัฒนาบุคคลให้สามารถพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง ควรฝึกตั้งแต่วัยเด็ก โดยผู้ฝึกสอนคือครู ดังนั้น จึงควรพัฒนาครูให้มีทักษะการเรียนรู้ตลอดชีวิตเป็นอันดับแรก

          🌵การเรียนรู้ตลอดชีวิตแบบเดิมของครูส่วนมากจะเป็นการค้นคว้าจากหนังสือ ตำรา หรือรับคำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญซึ่งการเรียนรู้ในลักษณะนี้ในยุคปัจจุบันต้องเกิดจากแรงขับในตัวเองสูงเพื่อนำไปสู่แหล่งข้อมูลที่ต้องการศึกษา และเพราะลักษณะสังคมในปัจจุบันนี้ทำให้ไม่เอื้อต่อการเดินทาง ประกอบกับภาระงานของครู การใช้เทคโนโลยีเข้ามาช่วยในการค้นหาความรู้จึงเป็นช่องทางที่สะดวก รวดเร็ว เพราะสามารถเข้าถึงได้ทุกที่ทุกเวลา และทุกช่วงอายุ แต่ก็มีข้อจำกัดในเรื่องของ “การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ”

          🌴การพัฒนาครูให้มีสมรรถนะในการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการเข้าถึงสังคมออนไลน์เพื่อปรับเปลี่ยนกระบวนการจัดการเรียนการสอนนั้น ครูต้องปรับพฤติกรรม ให้มีลักษณะการเรียนรู้ เช่น การเรียนรู้ด้วยการนำตน คือกระบวนความคิดริเริ่มโดยไม่ได้รับความช่วยเหลือจากผู้อื่นในการวิเคราะห์ เพื่อให้ครูเกิดคำถามสำคัญคือ ครูต้องการเรียนรู้อะไร และทำไมครูต้องการเรียนรู้ จากคำถามสำคัญจะทำให้เกิดการออกแบบกระบวนการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองของครูโดยใช้เทคโนโลยีเพื่อการเรียนรู้ตลอดชีวิต ถัดมาคือ การติดต่อสื่อสารอาจต้องใช้การสื่อสารผ่านระบบอิเลคทรอนิกส์มาเป็นสื่อกลาง ครูจำเป็นต้องพัฒนาตนเองโดยสร้างความตระหนักเห็นความสำคัญความสำคัญในการเรียนรู้ไปพร้อม ๆกับผู้อื่น เมื่อครูได้เริ่มต้นพัฒนา และมีความเชื่อในกระบวนการเรียนตลอดชีวิต การขยายผลสู่นักเรียนและผู้เกี่ยวข้องก็จะตามมา

          🌷เมื่อครูสามารถค้นหาความรู้ได้ด้วยตนเองตลอดเวลาแล้ว ผลที่ตามมาคือ การปรับเปลี่ยน

กระบวนทัศน์ของการจัดการเรียนการสอน ส่งผลต่อทักษะการเรียนรู้ตลอดชีวิตให้เกิดขึ้นกับผู้เรียน  

สำหรับประเทศไทยที่มีนโยบาย ประเทศไทย ๔.๐ ที่เน้นการสร้างนวัตกรรม และการศึกษาที่สร้างผลผลิตนั้น ได้เน้นทางด้านเศรษฐกิจและสังคมด้วยเช่นกัน ดังนั้นจึงต้องพัฒนาผู้เรียนให้มีทักษะการเรียนรู้ตลอดชีวิต หรือ ทักษะในการเรียนรู้แบบ “พลเมืองยุคศตวรรษที่ ๒๑”

          🌸ซึ่งการพัฒนาทักษะการใช้เทคโนโลยีเพื่อการเรียนรู้ตลอดชีวิตให้เกิดกับผู้เรียน ครูสามารถใช้วิธีการสอนได้หลายวิธีเพื่อวางรากฐานทางการเรียนรู้ที่สำคัญ วิธีการสอนที่สามารถพัฒนาผู้เรียนด้านนี้ได้เป็นอย่างดีคือ ห้องเรียนกับด้าน คือ การเปลี่ยนจากการสอนแบบบรรยายเนื้อหา เป็นให้นักเรียนได้ทำกิจกรรมต่าง ๆเพื่อเสริมสร้างประสบการณ์ และฝึกแก้ปัญหาด้วยตัวเองได้ และสามารถประยุกต์ใช้ได้จริง และไม่ว่านักเรียนจะอยู่ที่ใดก็สามารถเรียนรู้ด้วยตนเองได้ผ่านสื่อที่ครูได้ทำไว้ให้นักเรียนได้เองที่บ้าน

          🌺สุดท้ายนี้การเรียนรู้ตลอดชีวิต เป็นทักษะที่จำเป็นอย่างยิ่งสำหรับครูในอนาคต ครูทุกคนจำเป็นต้องฝึกฝนและก้าวให้ทันตามเทคโนโลยีเพื่อการสื่อสารในยุคปัจจุบัน ครู เป็นบุคคลที่มีบทบาทหน้าที่และจะต้องรอบคอบ รู้เท่าทัน ดังนั้นครูไม่ว่าจะเป็นรุ่นใหม่หรือรุ่นเก่าจะต้องปรับตัวให้เท่าทันกับเทคโนโลยีต่าง ๆที่จะเกิดขึ้นในอนาคตให้ได้ เพื่อการสร้างนิสัยรักที่จะเรียนรู้ และมีความสุขในการใช้เทคโนโลยี